esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

77.

J. P. Jrdan zapoina wudawa "Jutrniku", nowiny za Serbow, 1. wulkeho rka 1842

Lubi Serbja!

Witke ludy wokoo nas maju swoje nowiny a asne pisma, kotre jirn zaych abo naich asow stawizny a nowinki wupowduja, kotre jim welake lesne powdaka, rjane pikady, smne basnje a basniki a druhe tajke wjesoe a struche itanja poskiuja, zo ma woni swoje njedelske popodnjo abo druhi as, hdy nio za do nimaju, wjesele a wuitnje peini. Z tajkich pismow nawuknu woni ntokuli, to jim w jich hospodastwje a we wm druhim jich dle, adanju a potrjebowanju wulcy wjele spomha, jich prcu poli, wjeti wuzbytk pi mjeich mocach dawa, ze sowom w jara wjele kruchach wuitk a pomoc pinjes me. A nkotra krasna hodinka minje so jim z itanjom rjaneho powdaka, lesneje psniki, wjesoeho lisika a waneje nowiny wo ekich wjnach a spodiwnych podawkach z cyeho swta.

"Kak je to tola dunje!" praji nkotrykuli z mojich serbskich bratrow; "kak rjenje, hdy me owjek telko noweho zhoni, tajke wuitne wcy nawukny, swoje eke do sebi w nimkuli poli a w przdnych hodinach tak so powjeseli!"

"Haj hlej", praji zas druhi, "Nmcy, ach, i maja tajke witko jara lohcy, ale my wbozy Serbja! t so wo nas stara? Serba hewak kdy hani a hidi, a hdy chce wn nto wjacy nawukny ha swoje paerje, dyrbi k Nmcam po proenju hi; we swojej ri wn ani sowka njenamaka." Ty ma prawje, serbski brate mj; tak je byo ha tu do tejele hodiny. Ale to je byo, mj peelo, a njebude wjacy. Nimo - minya so je tale mna nc, ki serbske hona pikrywae, a nowy de nastupuje za nas. Zestawali su hio nkoti muojo, swrne di naeje serbskeje maerje a woaju ntk peze mnje won do witkich serbskich honow: "Pre tule tupu mnos! Nowe serbske snco zeskaduj a wobsw nae uiske hory, zo budemy we swtle khodi wobdai z brnju wje rozomnose, a wopasani z mjeom swjateje wrnose!"

Tu dha wy ntko, moji lubi, pje a posuchaje swru na tnle hs, dokel wn njeje tn hs samopaneje njepokory abo hordeho ropota a zepjeranja, n - won je hs bratrowskeje lubose, ki wam wuitk, wjeselo, rados njese, hs swrneho peela, ki wam witko wupow, to wn w abo zhoni, jelizo wam to na nkajke wanje spomne a wuitne abo lube a spodobne by me. Wy pak, duchowni a swtni wuerjo naeho luda a witcy druzy, ki to zamee, pje a pokazaje, zo woprawde na lud lubujee a chcece, zo by wn de wote dnja pibra w mudrosi a rozomnosi, we sprawnosi a wrnej bohabojosi, pokazaje je pez to, zo nau " Jutrniku" pokupie a mjez naim ludom ju rozrie, zo bychu wae mjena prnje stae mjez tymi, ki na lud te na tele wanje wuwue a kubowa a ke wemu dobremu budi adaja. W Lipsku, w nazymnym msacu 1841.

zpt na obsah - Dal: Pohrjebane zboe