esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

94.

Mortwy do

Balada.

Pje mi hlcy, khwataje,
Pje ntk, ze mnu spwaje
Spw mi tn cuni klinaty,
Po wch mi Serbach zynaty,
Po wch mi Serbach serbowskich
Wo tych mi rjekach ryeskich! -
Tam hde mi we luboznej saksonskej zemi
objo to roke slbori so,
A nad objon/skay so zbhaju k njebju,
Tam wysoko stwarjeny mst ja i znaju
Wot skay do skay wjedacy tak,
Zo wyi njej' adyn i po cyym kraju. -
Z mosta tam dele zhladuju,
Wuhladam tranu hubinu,
Wudera na mnje diwje so
Huboke, hrzbne bjezedno;
mrki tam delkach hobrske
Su i ka jehy malike!
Tam hrd je sta serbski na wysokej skale, -
Minyo tomu so wom stow lt, -
Dha na nim rjek Wjmr b nadobny z knjezom,
Pan sylny a rjany, po wutrobje sprawny
Wtcowskim piboham piwisujo,
Pak swrny a w bitwje ped druhimi sawny.
adyn joh' winik njepem,
adyn te br jom' njepek;
Pez kabat jemu elezny,
Pez worcel jemu byaty
Pu jeno lubos sini sej,
Lubos ke knjenje pciwej.
Je lubos i diwna, njediwa na wru,
Ani po narode njepraa so; -
Jadwigu b wuzwoli, kesanku, dowku
To nmskeho ryerja Wulframa modu,
Ki tam na susodnym hrode b knjez
A surowy njepeel serbskemu rodu.
Sa drje je Wjmr brakow k njom'
Z pistojnym, pknym postrowom,
Z prstwami sam so ponii,
Tajkile wotrjek naprosy:
"Serbskoh' za pohana psyu krej,
Nanihdy moja dowka njej'!" -
Na te zasutaa zrudnje je sowa,
Wokoo hroda b wichorina
So zbhnywi pirodu zatasa diwje:
Pak wjetu we wutroby hubinje twori
Wjmrej zrudoba z njepokojom,
Zo nihdy njej wurjec, kak we nim so hori.
Wra ta hory pesadi;
Lubos w hory peskoi:
Wjmrej pide do mysle,
Lisik wn lubej napie,
Sele tn lisik z huslerjom
Podrnym skradu lubej dom:
"Wo jdnatej, luba, bud jute ty delkach
Pod hrodom w zahrode akajo mje,
Zo wudemoj skoro wm njepihodnosam,
Zo lubosi twarimoj tempel we miym
Mojim mi hrodiu skaowatym,
Na mojim mi sydliu njepewinliwym." -
itawi holo mnkluje,
Dwojaka mysl ju pehnuje:
"Dyrbju dha, abo njedyrbju? -
Buda mje swari njeswrnu -
Buda mje tama njesmilni -
Njetama-li Knjez njebjeski?" -
N, wn drje Bh lubose wostanje wnje,
Njetama, to d po lubosi je!
Tu z nana - ha kesana - hidenje sapa;
Tam z pohana wutroby lubos so podi,
Ka z njebjes jandelik kiwajo mje: -
"O jandelko, twoje njech swto mje wodi!" -
Nc be icha nastaa,
Sparnu tu pachtu pestra.
Jchataj dwaj tam na konju,
ritaj spenje po puu;
Dojchu Wjmr z Jadwigu,
Na Rain - skau wysoku. -
A mjtaj so derje a wuijtaj rjenje
Jasne dny wjesela z dakownou!
Tu pod sncom khwiliki zboa su kue, -
Haj slduje hcy dos njewjedro trane
Hodinku miu, zo wotepi ma
Tra z trajawej zrudobu wo zboe brane. -
Brzy d Wulfram wusldi
Khowanku swojej' dowicki;
Pni so w zsi, zaroa,
Wjeenje krwawne pihroa;
Wulki dl Nmcow wobjcha,
Syy sej luda zhromada:
"Mi poje ntk, krajenjo, pomhaje wjei
Kiwdu nam ibale nainjenu!
Was witkich d nastupa, hac smda Serbja
So smjei nam dale, nam knjei na skodu, -
Wutupmy hnzdo to sokoowe,
A smjer tomu sokoej, smjer jeho rodu!" -
Tupaju konje, zrjehotnu -
Wtre te mjee zabrinknu, -
Mrele Nmcow walejo
K Rainej so a smalejo
Surowje witko wutupja,
to jeno serbske mjeno ma.
Drje nadbhi inja, pak witani krwawnje
Z twjerdizny stupaju z wopjeicu;
to owska mc zame peiwo twjerdi,
Ki Bh je chcy sam ju ze kitom tak wod,
as zo by, wo hewak scyrowaty,
Lt tysacy ani ju njezamh podml? -
Msacy tak so pominu,
Lto je nimal' na kncu: -
Bda, i bda, Wjmro!
Sylnii winik piwda so, -
Hri, hac Nmcow zobota,
Njepeel hd so pisnowa!
Ach, z hodom w stawy i wosabnjeja,
Z hodom w wutroby zezawutla,
Ka kwtka bjez wohi i zwjadnjena mrje:
Hlej, Serbam hd wutrobu njesini khmanu.
iwy so njepoddam njepeelam!
Tak Wjmr: "St swobodu lubuje, za mnu!" -
"Do twojej rukow, Morjawa,
Swobodny syn i khwatam ja!"
Mje w rucy z mosta wikny so,
Z nim jeho tyrce rjekojo,
Zlea do tranoh' bjezdnka -
Bjezdno witkich pohrjeba. -
Jich kose tam bleja w hubinje ichej,
Kiik jim adyn tam stajeny njej',
Jim soolik adyn tam njepozaspwa, -
Ha lutke tam sowisko styskniwje woa:
Sawa bud wna, wy rjekojo wam! -
Hlej, to je ta pows wot mortweho doa.
J. Ed. Wjelan, . M. S. 1876.

zpt na obsah - Dal: Macyna paza