esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

113.

Z Homeroweje Iliady

Mr. Zobjenje.

Zobjenje, bohowka, spwaj Achillowe Pelesa syna
kdne, ki staji do njepemrnych bdow Achajskich
a mnohe sylne ryerjow due k Hadesej torhny,
samych pak rubjenstwo witane sini psykam a ptakam,
- wobzamknjenje pak Dzeusowe je so wuwjedo ponje -
po tym hac prjedy w rozkorje hnwnej so dlioj btaj
Atresa syn, knjez kitacy ludy, a krasny Achilles. -
Kotry d bohow jeju we zwade wojowa zehna?
Dzeusowy syn a Latony. Tn mjenujcy hnwny na krala
khoros we wjsku budee kdnu, a mrjachu ludy,
dokel joh' Chryzesa mnika njebe dostojnje esi
Atresa syn. Wn de wak k dam spnym Achajskich
wukupi dowku a pinjes njepemrjomnu wukup,
w rukomaj wnc Apolla dodalatlerja mjo
na zotym bjerle, a proee nalenje witkich Achajskich,
Atresa synow pak najble dweju, kazarjow luda:
"Atresa synaj a druzy zwupaskowani Achajscy,
wam njech bohojo domy olympiske mjacy dada
wutupi Priama msto a zboownje domoj so wri;
do pak lube mi pue a wukup tule sej wzmie
bojo so Dzeusa syna dodalatlca Apolla."
Tehdy pihosowachu druzy witcy Achajscy
mnika esi a wukup wubjernje wosebnu pije;
ale Atride Agamemnonej njebe lubo,
ale zl wotpsa, sowo pak k tomu nasylne staji:
"Zo tebje, ediwco, njezetkam ja pi obojtych dach,
ani hdy ntko so komdi ani so pichodnje wri;
zo snano z bjerom i wnc by bohowy njepomha nio.
Ju pak ja njepuu, doni te staroba w naim ju domje
njenadpadnje w Argejskej, daloko wtcneho kraja,
khodacu wokoo krosnow a bliacu k mojom' so lhwu.
Ale di, njehnwaj mje, zo by erstwii domoj so wri!"
Tak dee, bojee so pak wn ediwc a podda so sowu,
de pak mjelacy pi brjozy wjelewalneho morja.
Horco pak potom wn ediwc proee dodala ducy
knjeza Apolla, kotreho podja kuderna Leto:
"Sy mje, tlco ze slbornym prokom, ki kituje Khryzu
a jara swjatu Killu a knjei nad Tenedom z mocu,
Smintheso! je-li hdy tebi swjatnicu k wjeselu twarjach
abo hdy hio tebi pleca tukojte palach
howjaze abo kzlace, tole mi adanje dopjel:
Moje njech Danajscy z kokami twojimi zapaa sylzy!"
Tak dee z modlenjom, jeho pak syee Fojbos Apollo.
De pak dele z wjekow Olympa we wutrobje hnwny,
z prokom na ramjenjomaj a kokadom zawrjenym twjerde;
zaerachu d koki pak z ramjenjow hnwneho, hdy so
hibae sam; wn krocee cyle pak podobny nocy.
posydny potom so nazdala dow a sypae kki;
strany pak za slborneho wrjeskot wobuka nasta.
Mule a spne psyata najprjedy nadpadowae,
dale potom na samych so mrjacy knojte koki
mjetae; peco pak wohnje za mortwych so palachu huste. -
Dewje dnjow po wjsku nadpadowachu bohowe koki,
na de pak desaty zwoa do rady lud sebi Achilles;
jemu wak bohowka k wutrobje da, boohata Hera;
so wak wo Danajskich starae, dokel d widee mre.
Hdy pak i tak so skhadowali a w hromade bchu,
k nim pak so zbhnywi dee hibity bha Achilles:
"Atresa syno, mnju, zo ntko my rjeni wro
domoj so podamy, je-li zo wukhowarny so smjeri,
hdy tola kncuje zdobom wjna a khoros Achajskich.
Ale n, nkajkoh' werja ntk abo mnika prae
chcemy so abo te sonarja - peto te sn je wot Dzeusa -
ki by moh praji, to hnwa tak jara so Fojbos Apollo,
ha d wn slubjenjow dla abo ha je dla woperow hnwny,
ha nhde wonjenje modych wowcow a dosponych kozow
dostawi zechce z nas wotwobroi skaenje jre."
Wse wn rjeknywi tak so d sydny, a mjez nimi stany
Kalchas, syn Thestorowy, ha najlpi ptaatow znaje,
kotry, to bywa a bude a byo je, znajee derje
a b do Ilija nawjedowa de Achajskich
z wenjom swojim, ki da be jemu Fojbos Apollo;
ton k nim ree dobreje mysle a mjez nimi dee:
"Oh luby bohu Achillo, mi zobjenje kaza Apolla
wuoi knjeerja, ki do daloka z kokami tla;
po tajkim re ja chcu, ty pak kedbuj a pisahaj mi so,
zo wse peelny mi ze sowom a z rukomaj spomha.
Wse wak mnju, zo rozhnwa mu so, ki witkich Argejskich.
knjez je mcny, a jemu posuchaju Achajscy.
Peto sylnii kral je, hdy hnw ma na snadneho mua;
by-li wak te de samsny hnewanje spera do so,
ale te pozdio hidu ma, doni dokonja njeje,
we swojej wutrobje. Ty pak sej pemysl, ha pomha mi bude."
Jemu pak z wotmowu dee hibity bha Achilles:
"Bud jara muneje mysle a wozjew wenje, ki w.
Wak pi Apollonje, lubuku Dzeusowym, kotreho proo,
Kalchaso, boe ty wenja Danajskim wozjewje jasnje,
nicht za iwjenje moje a zemske rozhladowanje
na tebje pi dach obojtych ekej njezoi rucy
ze wch Danajskich, ani, ki wo wjele najlpi hordi,
Agamemnon, Achajskich so by, by-li mysli na njeho."
A tehdy potom bu muny a warny ree we:
"Ani d wn da slubjenjow ani dla woporow hnwny
njeje, ale dla mnika, kotreho je Agamemnon
wohani, dowku te njepui ani njepija wukup,
tohodla bdy d da je tle a psele dale.
Ani wn prjedy z Danajskich njewozmje hanibne horjo,
ha nanej lubemu njedada rjanolikate holo
darmo bjez wukupje, wopor pak pselu swjedeski swjaty
do Chryzy; tehdy zwujednawi zdobrimy jeho."

Zeserbjsil M. Urban, uica 1916

zpt na obsah - Dal: Z Homeroweje Odysseje