esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

114.

Z Homeroweje Odysseje

Odyssowe dospe k fejakam abo nausikaa, krala Alkinoa dowka

Tak wn tam drmae sdcy sepliwy jasny Odysses
ze sprcnosu a spanjom zajaty: ale Athena
poda d na pu so k ludu a mstu mui fajekskich,
koti prjedy raz bydlachu w hornjej krajinje rumnej
blizko kyklopskich muow, khroble so wupjerowacych,
ki jich wurubjowachu; wak sylnii bchu na mocy.
Wot tam so zbhnywi zasadi Nausithoos bohoruny
jich na eriji z dala wot ludi so iwjacych z khlbom;
msto pak wobhrodi z murju a we nim natwari khe,
byda te stajee boham a zahony wudlowae;
ale wn hio zemr a k Aidesej woteo be;
Alkinoos pak ntk knjeee, wjedicy mudros wot bohow.
K jeho so domu hibae sapaca z byorn Athena,
bohowa, domojwrt munemu rozpominajo Odyssej.
Sahae k jstwicy pak strojnej, hde knjena wotpoowae
njesmjertnym runa po podobje a a wobliu rjanym,
Nausikaa, Alkinoa wulcy zdobneho dowka;
pdla pak dowcy dw suobnej, mjacej rjanos wot Rjankow,
z wobeju stronow, durje pak zawrne byiwe bchu;
wona ka z wodychom wtra pak k ku so knjeniki zmawny
a d so k howam stupi a knjenje ree sowo,
w podobje Dymasa dowki, we dniskej sawneho wde,
kotra b modostna towaka jejna a spodobna w dui,
tutej so spodobnjowawi by sapaca dee Athena:
Nausikaa, je ntk ma tak njerodnu rodaa tebje?
njewobstarane tola drje lea byiwe aty,
tebi pak kwas je blizko, hde trjeba je rjenje so samu
zhotowa, drastu pak poskii wonym, ki powjedu tebje;
wse wak pokhada z teho mjez ludom lubozna khwalba,
nan pak a esowna ma z tym zmjetaj wjesele swoje;
ale dimoj tam poka z dobom ze skhadenjom zerjow,
z tobu te pomocnica ja pdu, zo nada sebi
ha najspnio, dokel wak knjena ju njebude doho;
hio wak- poadaju mjez ludom najlpi tebje
Fajekow witkich, z nich sama te pokhade z rodom;
ale huj, pohanjej nana sawneho na ranje zahe,
zo by da gratowa mulow a wz, ki powjeze aty,
ka te ruby a pokrywy byiwe; te pak je tebi
samej tak wo wjele rjeo hac z nohomaj stupota pi;
peto su daloko wot msta zdalene pokaske oby."
Hnydom pak zerja so bliachu na zotym stole, ki samu
zbudichu, Nausikau, rjenje drasenu; rue pak sona
jara so diwae; de pak sahajo pez dom, zo pows
daa by starimaj, lubemu nanej a maeri. Nutka
jeju pak namaka; wona pi wohniu sedee womu
z dowkami suobnymi morjopurpurnu pedo,
jeho pak pi durjach zetka mjez rjekami duceho z domu
k zhromadiznje, hde jeho Fajekscy woachu jasni.
Wona pak najblie stupiwi k nanej lubemu dee:
"Luby nanko, ha njecha wz prihotowa mi ntko
wysoki kolesowaty, zo bych sej dowjeza aty
pyne k rcy na pokanje, ki mi dos brudojte lea?!
Te so pak samemu tebi, hdy sy mjez prnimi radu
wurade, sua istu mjo na iwoe drastu;
pjeo pak tebi su w domje rodeni synojo lubi,
wonaj dwaj enjenaj, to z nich pak modi kjacy hlcy,
woni pak peco chceda drastu najisiu nosy
do rejow stupajo; nalei wo to pak wutrobje mojej." -
Tak dee; peto so strachowae kwas kjacy nanej
ubemu naspomni; tn pak wo pytny a dee ze sowom:
"Ani mulow i njezapowdu ani to druhe,
dowo! Di! mjez tym i pihotuja wotrocy wozyk
wysoki kolesowaty, z pokryworn wuhotowany."
Prajiwi tak k sebi wotrokow zawoa; woni pak bchu
posuni; woni d wonka wz wslii w kolesach dobry
wuhotowachu. mulow pak wjedechu pod pah a k wozej
spahachu; holo pak z komory noee byite aty
a je na wozyk rjenje hadeny zestaja dele;
ma pak do toboy nastaja dosahaceje jde
welkeje, nut pak da pikus a wina do koanca nala
kozaceho; holco pak na wz ,poda so horje.
Daa pak be do zoteje bleki wonjacy wolij,
zo by ze onami suobnymi so abowaa.
Wona pak kud wza a woteki swate z byom,
z kudom pak zapraska k behej; z mulow wrjeskot pak be;
wonej pak rjetej spnje a wjezetej aty a knjenu,
nic samu, sobu z njej dowki te druhe sluobne dchu.
Ale hdy potom d wro so domoj dyrbjee poda
spahnywi mulow a aty zhadkowawi sej rjane,
zaso tu druhe sej bohowka, sapaca z byom Athena,
wumysli, zo by Odysseus so wubudi, wida te knjenu
rjanu po wobliu, ki jeho k mstu by mui fajekskich
dowjeda; potom bl wjechowka funkny k suobnej dowcy;
dowku drje misny, do kuoa hubokeho pak isny;
te pak k tom do zdala zakiknychu, a jasny Odysses
wocui, sdo pak rozpommae we myslach a duchu:
"Bda mi! do kraja kajkich dosp zaso sym ludi?
Hac de su woni zstni a diwi, nihdy pak zdobni,
abo lubuja cuzych a maja pobonu duu?
Mi jako nske woanje modych klinee holcow;
[wilow, ki pebywaju na wjekach wysokich horow
a pi rach rkow a na ukach pokrytych z trawu.]
Wse ntko drje nhde sym blizko pi rcacych ludoch,
ale huj! sam chcu wobhoni ja so a z woomaj wide." -
Prajiwi tak so ze kekow wusimy jasny Odysses.
Zastrany samym pak zjewi so, hrozny wot slneho bta.
Do wch pak stronow kachu rzno k wupadnym brjoham;
sama pak wosta dowka Alkinoa; jej wak Athena
khrobos skii do myslow a bojos zebra ze stawow;
wosta pak z napea stejo so deraca; wn pak Odysses
rozpominae, ha prosy by knjeny z wobliom rjanym
wobjawi kolena abo tak ze zdala z luboznym sowom
prosy by, ha jemu pokae msto a poskii drastu.
Tak d so jemu rozpomnjacemu lpje by zdae
prosy ze sowami ze zdala luboznymi, zo knjena
jemu, hdy kolena wobja by, w myslach by njewzaa za zo.
Hnydom najpeelnie a wuitne prajee s owo:
"Prou e, kralowa, adna snad bohowka abo sy smjertna!?
Wera na dwacetym dnju sym mnemu wuekny morju,
mjez tym pak peco mje njesee oma a torhawe wtry
z kupy Ogygije, ntko pak tudy mje wuisny bstwo,
zo bych snad hie te aos epi; nihdy wak, mnju,
njezmje knca; ale bohojo dopjelnja prjedy
hie dos zeho; ale so, kralowna, smil! peto bdy
ptrawi mnohe k tebi sym najprjedy dosp a z druhich
nikoho njeznaju ludi, ki msto a krajinu tutu
wobydla; bydo pak poka mi; poski pak pa mi so woblec,
je-li ma piedi adne snad zawaenje za drasty!
Tebi pak bohojo dada njech witko, to poada w myslach
swojich, mua a khu, a jednotu pjdada pknu;
njeje wak woprawde pez tuto mcnie nio a lpe,
ha hdy zoenaj jenak we myslach hajitaj khu
muik a nka, mjerzanje stajne za zawistnych ludi,
rados pak dobropejacym, samaj pak najlpje wstaj."
Jemu pak Nausikaa boohata wotmowi zaso:
"Cuzbniko, dokel so njeruna zemu a hupemu muej,
Dzeus pak Olympiski ludom sam wudla iwjenja zboe,
dobrym a zyrn, ka zechce, kdemu, nhde te tebi
tuto je da, i pak trjeba je pi wm tym sepliwje ptra!
Ntko pak, dokel sy k naemu m^tu a krajinje dosp,
ani ntk drasty njebude parowa, ani to druhe
ze weho, to so pi zetkanju proerjej zbitemu sua.
Msto pak tebi chcu pokaza, praji pak mjeno i luda:
Bydla Fajekscy we mse a krajinje tutej,
ja pak sym Alkinoowa wysocy muneho dowka,
na nim pak wotpouje sylnos a pemc Fajekow."

Zeserbil M. Urban, uica 1911.

zpt na obsah - Dal: Smjer maerje Jugowiow