esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

137.

Bina uka

Be krasny julijski de, jedyn z tych dnjow, kotre jeno tehdy bywaju, hdy je so wjedro doho wobstajnio. Z najzanieho ranja je njebjo jasne; ranie zerja so njepyrja ka wohe: rozliwaju so z cunim rumjencom. Snco - njewohniwe, njerozehlene ka w asu ahaceje suchoty, njebukobahorowe ka ped wichorami a njewjedrami, ale swtle a peelnje byate, - mrnje powa pod wuzkej a dohej mraku, erstwje so peswtla a ponrja do jeje lilijoweje mhy. Hornja eka kroma rozehnjeneje mralki zabyskuje z hadikami; jich by podobja so byej kowaneho slbora. Ale hlej! zaso linychu so hrajace pruhi, - a wjesele, wulkotnje ka leo, pozbhnje so mcne swado. Wokoo pipodnja wozjewja so z wjeta mnohos kulojtych, wysokich mrelow, zoiworych, z nnymi bymi kromami. Podobnje kupam, rozmjetanym po bjezknnje so rozlatej rcy, je wobbhowacej z hubokopehladnymi rukawamirurieje mdriny, so wone skoro z mstna njehibaju; dale k wobzorej wone spowaju, so hromadu ia, mdriny mjez nimi hio wjacy wide njeje; ale wone su te tak lazurne ka njebjo: su w peehnjene ze sw쳳om a opotu. Barba wobzora, lohka, bledelilijowa. so cyy de njezmnja a je koo wokoo jenajka; nihde so njemnja a njewjedro so njesehuje; ldma so nhde z borka dele mdrojte smuhi ahaju: - to skoro njepytnjomny de saje. K wjeoru zhubjeju so tele mrele; posldnje z nich ornojte, njewobmjezowane, ka dym, lehaju so w rowych kupkach z napea khowaceho so snca, na mstnje, hde je so wono ponrio tak spokojnje, ka b so spokojnje na njebjo zbhnyo, stoji krtki as ewjene swto nad pomnjenej zemju, a nnje mikotajo, ka wobhladnje njesena swca, so wjeornika na nim zaehla. Na tajkich dnjach su w barby zmjehene, swte, ale njekaate, na wm lei wotby nkajkeje hnujaceje cunjoty. Na tajkich dnjach bywa druhdy horcota jara sylna, haj druhdy so samo "pari" na spadach polow, ale wtr nakopjenu ahotu rozhonja, roznoa a wichorywjerele - njedwlne znamjo wobstajneho wjedra - ahaju z wysokimi stopami po drohach pez rolu. W suchim a istym powtrje wonja po poonje, syenej rcy, hejdui; ani hodinu do ponocy so aneje wnoty njeuje. Tajke wjedro peje sebi rata za n.

Runje na tajkim dnju honjach raz za eorami w erskim wokrjesu tulskeje gubernije. Nadedech a natlach dos diwiny; napjelnjeny waok mi njesmilnje ramjo reae; ale hio bchu wjeorne zerja pohase a w powte hie swtym, ha mnje wot pruhow skhowaweho so snca wjacy njerozjasnjenym, poa so zymny sn sahowa a rozliwa, jako sknnje wobzamknych so domoj wri.

Iwan Turgenjew. Ze "Zapiskow hotwjerja" peoi Jan B. Pjech.

zpt na obsah - Dal: Jra staroba