esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

138.

Jra staroba

Je na dnju swjateje Genovefy.

Wichoraty de. - Njemdra, bojazna be to nc; z mcnym dychom hwizdachu ha do ranja poncne wtry a pez wumocowany kraj waleju so stajnje hie nowe a nowe snhowe omisk z bej mu kryjo struchy de. Do wysokose murjow kopja si wjecy, nahe tomy stonaju, pod howrjenjom tepota w dolinje si, tulata wjeska. -

Pipodnju so mrele roztorhachu, snh pesta pada, ale wtr howri dale, z tchow so wje we wysokich trubjelach sypotaty snhowy proch.

t njetrjeba, z khe njestupi - a t wude, khwata spnje zaso pod tchu.

Di mrja ducy ze ule nawty snh. Tu zawali so tutn do zymneho pjerja, tamn wotase so ka mokry pos a storiwi zmjerzej rucy huboko do zaka, spcha wokoo zahrodneho potu po wuzkich, huboko zawtych ekach domoj. Jeno howy drobnych jich postawow su wide, kak spchajo dyrkotaju nad smuhami wysokich nasypow; tak wysoko kopja so sepje wusypaneho snha.

Burja njepua drjewjane opace ani z rukow - zawte eki wusypuja wob de wjacy kr.

ecy wlea so po wjesnej drzy knjeske wozy. Kolesa skiwlo kwia, zarywajo so ha do wskow do bych snhowych sepjow. Konje wjera njemrnje ze zawtymaj wuomaj a wobkusuja polodene wojo. Mrz wa so jim na ns a mikawe a cye o zda ka so z wapnom polate.

A zaso tepota z hustyrn, wnym snhom powtr. Pod bej jeho eu zhibuja so tchi, pikota kryw; z hrabjemi wothrabuja bee posleo, zo njeby tak tio.

Za wjesku wo be, wude be, na hrkach a w dolinje, koowokoo roko daloko ta bjezknna njepewidomna, woko slepjaca swta dalina.

Kehelate kopcy lia so z bymi omami k znienemu njebju, so wijace huboke pue so zhubjeju, doy su pomjeene, zwyene su hrki - snhi rostu do njebja. tomy powaju hio jeno ka kulojte keki ze swojimi krnami w bjezknnym powodenju snha; nihde zwuka, nihde iwjenja - wude, wude jerio ta byskotata mnohos bych likow ka z krudom wihanych z praskacymi zwukami orkana.

Te hawrony a wutrajne wrny su wopuie prjedy lubu, densa tak struchu, za iwjenjom jim akatu zymsku pirodu. Ze sylnymaj kidomaj bda podarmo ze zasakymi napadarni wtra a wujachlene, wuskrjudene mrja so w nakonjenym, motatym ltu do iiny dworow; tam rozrauja wuhdnjene, z njemdrym pyskom zmjerze konjace hruzliki.

Wokna khkow hladaju ka woblene sepje do zymy; jeno kuderjawy dym nad zawtymi tchami wudychuje pod krywom dremace iwjenje.

Pola hatka seda, bjez zmysa za wo to, husy. Zaspane stoja na jednej, do snha zarytej nozy, a pysk skrywi pod pjerjo, spuwaju z posnenej zemju do sameje, ldma rozeznajomneje bliny -

Nastawa mika.

Po zawtej ecy so napinajo echa k hatej do rubiow zababjena stara Rybakowa.

"Hde chcee, eta?" zawoa na nju Baec kmtr.

Striwi so storhny so ze swojeho echateho hia a swojich ekich mysli.

"Sym pola zwka pobya a ntko hladam za husymi."

Suchi, torhaty kael petorhny jeje r.

"Bye so wupoi ma; kalujee."

"Ale hde te to bych so wupoia? W tej ldzymnej komorje?"

Baec kmtr mikny z wokom a wuhlada na zmorenymaj licomaj hie so byate sldy sylzow.

"Pakae."

"Ale to, pakam? Jeno to iwjenje dopakuju. Njeje dnja, njeje hodiny, ani nocy, zo njebych pakaa. Tajke njejsym sebi swoje stare lta myslia" - zdychny staruka a bjezmcnje suny ze suchej, wot drjenja sehnjenej ruku wo suknju, "Dwmaj knjezomaj je eko sui. Njejgym doma ani pola Khrystofa, ani pola Rybakec. Tam spju, tam jm, a da dyrbju tam a te tam. to so namjatam a nasuu za tn cyy luby de. Hdy sym moda bya, to wak njejsym tak wustawaa, ka to ntko wustawam. A ldom so sydnu, mje hio zaso do neho rja - - Zl so mam mj luby Mikawo, zl - - ", wutr sebi staruka ze swojimi maymi ksikami swojej woi. "Njech za husymi hlada du! A ntkle! W tutym snhu - za husymi hlada. Ti di maju, strowe ka ryby, a mje staru mjatawu wowku selu po husy - -

A w tajkimle wjedrje!-------Hihihi! Haj wo nju so njestaraju, -

jeno seda a w opym zhdawaju, kotra ma rjeu suknju! Ha - ha! Boo na njebjesach, hdy bude to jeno ke kncej, hdy bude to tomu knc? Ha - ha - ha pytaj je! Husy, husy - haj! To maju rady! Hdy jeno njebych trjebaa w tym snhu tak azy - - Haj, wak haj! N, tak boemje, Mikawo! - - -"

taruka woae hie nto kr na husy ka na di a machajo z ruku na prawicu a na lwicu, mjatae so za husymi do napo wotewrnych wrotow.

Hdy zainjee wrota, ehnjee so za njej hio ncna ma. Wtik zadu a zmjee z tchi wysojm sep snha ped wrota.

Peok z Al. Mrtikoweje krniki "Rok na vsi". Pel. serbske blido na Praskich Vinohrodach. uica 1906.

zpt na obsah - Dal: Serbski nakadnik Jakub Herrmann