esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

148.

Po bitwje

... Ka b Napoleon wi - popodnju w 3 hod. b bitwa dobyta.

Ha pak b Napoleon spokojom? Rozmjas b njepeea chcy a tu khwilu b so jemu njepee ka wuho z rukow winy, ani jatych, ani brni njezawostajiwi. "Tajkele mordowanje," zdychny Napoleon, "a adne wuspchi! Ani hozdika mi njewostaja!"

Droho bchu Franczojo dobye zapaili. 20.000 b jich na bitwiu wostao - njepeel b jeno 15.000 pisadi.

Bitwa je himo. Prusko-ruske wjsko je so k Lubijej a k Wsporkej horje wotsalio. Wot tam pikhadeja posldnje dozwuki wjnskeho hoka. Drobne rjdki jzdnych erja hie po wsach, kajo so z njepeeom. Ale te wone wustawaju. Po nim so wo zmruje: kanny a mjee, ludo a skt. ȳowjea natura je

gylnia ha ludaca zs - a kade wo do spanja. Wojacy padaju z munosu. Spicy khoda, spicy kolebaju so na konjach. Snko je so z asom skhowao. B so nahladao, naposuchao na to hubjestwo. A tajke krwawe ewjene b so khowao, kajki b tn cyy de by. "Wjacy krw hie pobhnje," wachu ludo. We wjeornych smrkach posldnje pruhi haeja.

Ale nihde njezwonja swjateho wjeora. Zwony aruja. Zwcy su rozkali.

Ale druhe hosy po bitwiu skiwla - cychnuja. Wot uiskich hr ha dele do Sprjewinych niinow klini jedyn struchy krlu - pa a aos ranjenych a mrjacych. Di, hde chce, wude zakopnje so wo a, wude dyrbi sye samsne hrzbne dozwuki. W kekach to stona a na ukach, w dolinach a na horach. Tomu je kula ruku wutorha, nohu rozmjata; tamnomu je mje pez wutrobu peo, hlebija mjez rjeba zaja. Toho su konje poteptae, kanny peje, wonoho bajonety rozpre, tlbowe toporo mjezwoo rozbio.

Kelko bolose, hubjestwa na pomrnje maej pestrni!

A ka woda po hrjebikach, tak ehnje so bolos po drhach hubje nut do kraja. Na karach - konje, wozy su jim wojacy zebrali - dyrbja burja, roboenjo ranjenych do lazaretow wozy. Mj Boo, kajka to pokuta - za toho, ki wjeze, a za toho, ki so wjeze. Ach, te pue tajke kropawe, drawe, a te kary nic na pjerach! Kak to kosa, kak to krjuduje! Kelko jich ducy po puu wudycha. A zaso b wobmaj le, tomu na karje - wn b petra - a tomu z karu - zwri karu z om do hrjebje.

Kak je so naimaj wowcynymaj bratromaj eo? Ha staj so na tajkej karje ze swta wjezoj, abo ha su jeju kanny roztorhae, mjee rozrubae, hlebije dokaae? Ha snad tam leitaj w mse na Tuchorju - w tom hobrskim zhromadnym rowje, na kotrym stoja sowa: "Jeno iwjenje hidi- smjer wujednawa?" Abo ha staj na bitwiu do bta steptanaj leo wostaoj? N naposledku wo jene, zo jeno njebutaj iwaj pohrjebanaj. Ha te to so njestanje? -

Cya budyska krajina wot horow ha do Delan, hewak tak pdna a ludna, je so za dwaj dnjej do pusiny pewobroia. Nihde iweje due. Pola rozteptane, rozjzdene, tomy roztorhane, rozamane, twarjenja roztlane, wupalene. Pozbh woi a rozhladuj so! Kajke zapusenje do koa. Kajka ewje na njebju, kelko boich wohnjow na zemi. Cye wsy so pala a nikoho njeje, ki by pomjenjam wobara. A k Lubijej horje same biwaki. Tam wotpouja wojacy wot swojeje krwaweje roboty. W Nowych Poricach biwakowy wohe najwye sapa. Tam sedi Napoleon ze swojimi generalemi za wjeerju. Je wjesoeje mysle a ortuje.

Ha te to jemu do mysli pide, zo te jeho dla te stony, te pomjenja k njebju stupaju, ha te to zdychnje za tych, ki su densa za njeho na prawdu Bou woteli?...

J. Winge, Krajan 1913.

zpt na obsah - Dal: Serbskim wtincam