esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

156.

uiskim Serbam

(Poswjeena Michaej Hrnikej a Janej Ernstej Smolerjej.)

O, m chcy mc, ka sonet Kollarowy,
ki jako wrlica d wye zltny
a na Sowjanow zabyte no rowy
pez wtry kik swj promje swta mjetny!
'No rowy! - N, wak iwjenja kw nowy
so pokaza, hde spar b doholtny;
lud may wojujo na snku zhrwa
so nadije a jeje pse spwa.
Mc sowjanske wot Boha tomy maju
na brjohach/obja, Wisy abo Sprjewje,
zo jenak ha'zy swoje pesraju
pi ruu wichorow a w byskow hnewje,
njech bitwy hok te hrimota w jich kraju;
w nich drma bysk - kra w popjele, w w kwje -,
lud zahori we swobody hodinje,
kw nowych skutkow zwabi we pusinie.
as na sej ada bitwu wo iwjenje,
to Serbja najwjac' znaja - wo jim wzachu:
mje bitwy, psnje, pychu, witko rjenje,
te wjeso pua, wo, to lubowachu.
Wo podarmo! Zas' kje w boim mjenje,
to njesmjertne! Tak doho wojowachu -
tu pycha Sawije su ntk, lud may,
hdy stotki stojachu ka twjerde skay.
Zo lud tn iwy je, so zda by baja,
a zo ta kupa stoji wosrjed wody!
Dwaj jekaj ducha, synaj toho kraja,
tom deritaj tu, witke jeho pody
nam khowataj - a witcy lubos znaja,
z kotreju znajetaj rozhrwa lody;
dwaj rjekaj plahujetaj z dom, sowom
tom Serbow rjany nad Sawije rowom.
R wtcow, ki so zotom' herbstwu runa,
a psnje, baje z minyose doa,
w zorna, steptane do zemje huna,
taj straujetaj jako md swj poa,
a z womory pak jeju sowow truna
lud budi smjertnej', k iwjenju jn woa -
ha, ka kw snhowki raz w zymske ranje,
lud serbski ze sawneje zemje stanje!
To hordos naa, rados nam wm droha:
hdy swt nas hidi - my so lubujemy,
hdy njepeelstwa do nas pjerje zmoha -
zo wumonik je w naich nadrach, wmy!
Hdy rlnika te prca aka mnoha,
my tola nadije so dere chcemy:
do putow spjaty, bity, klaty wude,
hde jnu b, sta Sowjan peco bude! -

J. Vrchlick; ze zbrki "Na domc pd" pe. Adolf ern, uica 1891.

zpt na obsah - Dal: Na Belvederu