esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

172.

Na Hrodiu

inohra w 5 jednanjach.

I. jednanje, 3. wustup.

Miliduch

(zamysleny steji; potom pcnje samemu sebi):

to?! So dlje taji njehodi
tyny strach a bojos w wutrobje!? -
Hrozna mysl, ki we mni hobrscy
stawa, ducha snje putajo,
due horjatej' proh pekroi,
do skutka so pewobroi, lud
bdny puta puta njeesne!? -
Hio njehodi so rozepi
wacy njenasytnej howisko,
znii dych jej' klamy zahubny!? -
Abo dyrbi, - dyrbi zahiny
kwtka na honach na poobskich
zboopdna zotej' swobody,
wotrokowstwa nosy hanibnu
kwaklu serbske ramjo swobodne!?- -
Tola sy pak Franko tyranski,
za swdka bud ty mi Pjeruno!:
Doni jedno ramjo mocy zmje
pima brnje so, d posldnja
krewje krjep ze storhowatej' kipi
bude wutroby, Serb wtcne bude
mae hona z krewju kurjatej,
zo by ka kwtka swobody. -
A ty, mjeo mj, ki wjesoy
kupa sy so w krewi njepeelskej,
smjertne rany ry do wutrobow,
namrty po rode swobodnym,
pycha dawna mjenow Serbam swjatych,
nihdy po bjedru njeswobodnym
njeer, skiwlo aos wotrostwa;
rado do mojej' so wutroby
zaryj a so we mni na kruchi
zamaj ze zamanym Serbowstwom! -

4. wustup.

(Miliduch je so za blido sydny a woblico do dnje zapr; Brnmi z durjemi na lwicy do jstwy stupa.)

Brnmi:

Na dworje no ada ryestwu
wjniwos do zjzdowanja, jeno
twojeho mi aka rozkaza. -
to! - Ty zrudny!? - Densa!? - Pi kwasu!?------
Rados woko byska kdike
na Hrodiu, sydu kralowskim;
kajki sni stysk to wutrobu
jeno twoju!? -

Miliduch:

Rados z domom je
na Hrodiu wysk a wjesele;
ach pak bude de, de zahuby,
a na hrode Miliduchowym
zrudoba b'de epta z wjeora
wokoo tych stopow rozbitych
mjena Milec rodu kralowskeho,
a b'de z hrodu toho kralowa
z horda ludam serbskim nmski Frank.

Brnmil:

(te so sydajo):

Z ekej myslu wulka wutroba
bdi so i densa; tola nihdy
njezaswitnje bdonony de
sydu Milec rodu sawnemu.
Hie rodi statne serbska zemja
ryestwo, krew serbska po iach
hie umi rjekam swobodnym,
a mysl adosiwa swobody
po stawach so mcnje rozliwa:
a kw rjei khroboh' ryestwa,
Wjelesaw, ka z njebjes Porywit,
kita bude korje swobody,
tnle hrd, ze swojej wutrobu,
munych Milec mjena dostojny.

Miliduch:

Znaju, znaju pychu ryestwa,
wida wjniwos sym rjekowsku,
spyta sylnos krutych ramjenjow. -
Tola podarmo so wobara
law, hdy na sto wjelkow na njeho.

Brnmi:

Haj, law jedyn, ale cyy rd!

Miliduch:

Te so wjelkow njedowobara.

Brnmi:

Te nic cyy rd?!

Miliduch:

Hdy jedna mysl
na wjelki mc lawsku njewjede. -
My smy na stajnosi w pekorach:
na wjnu 'e enje jedna mysl
wjeda njeje splahi pezjedne,
a drje nihdy ludy poobske
peiwo tym Frankam njestaja
pezjednos, kit njeperaliwy,
ka by eio nad naej zemju
ornoboha hrozne poklee.

Brnmil:

Swobodnos sej splahi swoju haja,
ka to byo hio za starsku.

Miliduch:

Zmylk zmylk wostanje te prastary.

Brnmil:

Zmyk? - To diwny zmylk! Tra pez rjdy
wjnskich ludow njewurubae
pu sej splahi nae daloki
wot Wlgi ha k obju naemu!?

Miliduch:

rjdy rozdrjebjene pewiny,
skutk to njewulki.

Wjelesow

(kotry je njepytnjeny zastupi a jimaj hio khwilu piposucha):

Skutk njewulki, ale Frankow wotmach wotrazy! -

Brnmi

(postawajo a so na Wjelesawa wobroejo):

Frankow te so Serbja njestra.
t na z ruku k brni hotowy
njeby do boja za lud a kraj,
do boja za statok namrty?!

Wjelesaw:

Ale t tych rjekow powjede?

Brnmi:

Kdy swoju rjdu wjwoda.

Miliduch:

Rozkora jim bude wjednica,
dobye pak kwakla wotrostwa.

Brnmil:

Serbsku br a khrobos pewiny
Frankojo!? - Ha! kajke hanjenje!

Miliduch:

Rozkora ju naa peme,
Frankam pu na knjestwo wuruba - -

Brnmi:

Ha twj zamys! Rd chce kralowa
Milec splaham witkim sam!

Miliduch:

t to praji?

Brnmil:

Wza chce Serbam swobodu,
rdny lud swj m za wotroka!

Miliduch:

Prawa ludam rose swoboda
ze zakonja. - Jedne kralestwo
rune podi prawo kdemu.

Brnmi:

Kajka lesna rc!

Wjelesav:

Wo susoda
susod wukny dyrbi rozumny,
ze samsnej so brnju wobara
jeho brni. - Pichod njewsty
na, d jedyn kral a jedyn Bh
njebude wm splaham poobskim...

Miliduch:

Swobody row zany serbskeje
samostatnos bude splahowa...

Brnmil:

Bda! Cuze wanje, Bh ...!

(Wrtnik z we zatrubi a mst so pez prow pua.)

Wjelesaw:

to to!? -
Wrtnik zatrubi a mostowy
eri rjeaz!

Miliduch:

Hoso dojli
k nam ju ze wch hrodow, hrodiow.

J. iinski 1880.

zpt na obsah - Dal: Rozhlad a wuhlad