esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

22.

Naa wowka

W le stawae wowka w tyrjoch a w zymje w pjeich hodinach. Prnje, hdy stawae, b, zo so swojemu dobroiwemu stworielej a wtcej za to dakowae, zo b ju w nocy pede wim strachom a njezboom wobkhowa, a zasy nowy de wobradi, zo by ma zasy nowu skadnos, sebi za wne iwjenje hie wjacy zasubow doby. Hdy b so zwoblekaa a rai pae wuspwaa, wza wrjeenko a pedee spwajo sebi pi tym rai krlu. Nhde za hodinu, hdy b stanya, stupae z toflemi piplacujo z durjemi won do khe a stupi so na prh. Tu zaspwachu husy w khlwiku, swinje zakwiachu, kruwy zaruchu, kury pjerchotachu z kridami sebi spar wottasujo. Kcy piritej t w z kajkeho kuta a mratej so ji lio pod nohomaj. Psaj wuskoitaj z htow, peahowataj so a w jednym skoku btaj pola wowki; hdy by so njewobaraa, bytaj ju zawse potorhnyo a klu zorna a brnow z ruki wurazyoj. Wowka mjee w tele zwrjatka jara rady a wone ju. Bh zwarnuj, zo by widaa, zo je t njetrjebawi drauje a by-li to jeno ewik. to je owjekej wuitne abo kdne a so skncowa dyrbi, njech w boim mjenje kncuja, jeno nic wilowa, by prajia. Dci pak njesmdachu pihladowa, ani hdy kokoku rzachu, a to tohodla, zo by jim jeje el byo a wona potom wumr njemoha.

Nhdy pak b so na psaj Sultana a Mrasa rozhnwaa. Mjee pak te swoju dobru winu k tomu. Dobywatej so mjenujcy spoch do khlwika a btaj desa rjanych otych kakow, wjesoych to zwrjatkow, zo mjee owjek swoju rados nad nimi, za jednu nc zakusaoj. Wowcy so zecny hdy rano durika wotewri a husyca so jeno z tomi pilkami w m pihna spiwje gigotajo, jako by pe swoje skncowane modata aosia, kotre b msto njemrneje aateje kaki sama wusedaa. Wowka tukae najprjedy na mordarja, ale spzna po ri, zo staj to psaj skuioj, psaj, taj swrna stranikaj. Wowka ani swojimaj woomaj njewrjee, a to hie pidetaj a so lietaj, jako by nio njebyo, to wowku najble rozmjerza. "Prje wote mnje, rawsaj, to su wamaj kaki inie, staj snad hdnaj? N, to je hoa wlnos. Prje wote mnje, ani wide waju njecharn!" Psaj powsnytaj wopui a wjezetaj mydo. Wowka pak de do komory, zo by dowcy swoju aos wuskoria. - Krasa njemyslee sebi hinak, ha zo su padui jstwiku wurumowali, abo zo je Haka zemra, hdy wowku cyu wupakanu a bldu do komory pibe wuhlada. Hdy pak b cyu wc sya, njemee so smchow zdere. to b jemu wo par kakow! Wn b je njenasadowa, je njewida, kak so z jejkow dypaju, kak lubozne su, hdy po wode powaju, howiki pod wodu ponrjeja a z nkami nad wodu pancaju. Arnotej b jeno wo nkotre pjeenje; tohodla te njewosta psykomaj sprawnu zapatu dony, ale hrabny kud, a de won, zo by jimaj nkotre pez rjap namri. Wowka zapimny sebi wui, hdy haru a skiwlenje wonka syee, a myslee sebi: "to to pomha, dyrbi by, zo bytaj to zasy njeinioj." Hdy pak za hodinu a te za dw psaj hie z bora njewulzetaj, dyrbjee pohlada hi, ha je jimaj to tak jara blizko o. "to je so stao, je nimo, a to staj tola jeno njerozomnej zwrjei," prajee sama za so kukajo do htow. Psaj z bolosu zawutaj, pohladowataj elnosiwje na nju, lietaj so ji z wopuku machajo a jej pod nohomaj po brjue ao. "Je wamaj to el? Widitaj, tak de so njekniomnikam, njezabudtaj to enje!" -- Psaj na to njezabutaj. Hdykuli husy abo kaki po dworje ampachu, wotwobroitaj rado woci na bok, a tak dobytaj sebi zas wowcynu pikhilnos.

Hdy b wowka pjerinu wobstaraa, zawoa eled, njeb-li ta hie stanya. Po sich hakle pistupi k Hacynemu ou a klepny ju zwaha na oko - to mjenujcy dua najruio wotua - a woae: "Stawaj, dowcika, stawaj; kapon je hio dewje kr smjee wobkhodi, a ty hie spi; njeje e haba?" a pomhae so ji zwobleka; potom de do komory, ha je tn drobjas hiom na nohach; je-li so tn abo tamny na ou walee, poplaca jeho wowka woajo: "Stawaj, stawaj njeroda, koza je bre poboda." Na to pomhae so dom wumy, to drje skoro adyn den bjez wjny njewotede. Ale z woblekanjom so ji njechae lachi; do tych kneflikow, spinkow a seklkow na klejdikach a hiplkach njemee so wumasa. Zwjeta wobroi, to do pedka suee, do zady. Hdy bchu di zwoblekane, poklakny so a wuspwa z nimi "wte na" a de z nimi snda.

Boena Nmcova: Naa wowka. Peoi dr. F. Rzak. 1883.

zpt na obsah - Dal: to je Serbow wtcny kraj?