esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

31.

Jank a Hanka

Btaj pak nhdy nan a ma, a mjetaj jara wulku rjdu di. A nan dde do msta a kupi brtl hrochu a da kdemu dsu po hratku, ale Jankej a Hancy pobrachny. Tohodla jara pakataj. Nan pak rjekny: "Mjeltej a njepatej, pdu do lesa drjewo ruba a wj pdetej sobu do jahodkow." Nan wza kuluk a mandluk sobu a powsny jej na tom. Jankej a Hancy rjekny: "Ditej peco a ipajtej sebi! Doni drjewko rubam, metej jahodki ipa." Wtr pak z kulukom a mandlukom klepae a dsi sebi mysletej, zo nan drjewko ruba, a ipatej peco jahodki. Btej so hio najedoj, mjetej te pone karanki a dtej nana pyta. A pidetej tam, hde kuluk a mandlnk wisatej, ale nana tam njeb. Ntko jara pakatej a bhatej a woatej po lsu wokoo, ale nikoho njenamakatej. A hio so mjee.

Z dobom wuhladatej swcu a nabetej poprjancowu khku. Do teje peco dypatej: "Dyp, dyp do poprjancoweje khki!" Na io stara Wjera z woknom zawoa: "t tu je?" A dsi zastrenej prajetej: "Boi wtik sam, boi wtik sam!" A Wjera wokno zawr. Potom dypatej zaso: "Dyp, dyp do stareje Wjermeje khki!" Tu wona z durjemi wustupi woajo: "tdha tu je?" A wonej so khte skhowatej, zo jeju njenamaka. Potom dypatej peco zas do khki: "Dyp, dyp do Wjerineje khki". Tu pak stara Wjera a jeje sotra rue wuskoitej a dsi popadetej. Wzatej jeju nut a Wjera praji: "Ntkole budu waju kormi," a zawr jeju do khlwika a dawae jimaj same w mlcy caty k jdi.

Potom pide hlada, ha staj kormjenej dos. "Janko, tyk swj porsik won, ha sy kormjeny dos!" wona rjekny. Wn pak swoju piaku tykny, kotru be wot domu sobu pinjes. Wjera do njeje rzny: "0ch, ty njejsy hie tuny dos, to je witko hie jara kosojte! Hanka, tyk ty porsik won, ka sy kormjena dos." Hanka pak porsik z pjerekom wutykny. Stara Wjera rzny peco do pjereka: "Och, te ty njejsy hie tuna dos!" A Wjera wotedze swarjo.

Potom pak harowatej tak jara, a Jank zhubi swoju piaku a Hanka swj pjerek. A stara Wjera pinde zaso hlada, hac staj kormjenaj dos. Wn swj porsik tykny, a Wjera do njeho rzny, ha krew jeno tak bee. "Hanka, tyk swj porsik won, ha sy kormjena dos!" Wona jn tykny, a Wjera do njeho rzny, ha krew jeno tak bee. A stara rjekny: "Haj haj, staj wobaj kormjenaj dos, ntko waju wopjeku."

Wona pc tak prawje wupyri, wza Hanku a Janka a prajee: "Ntko sydtaj so na tule opatu!" Wonej sydatej o na opatu, pak tak, pak hinak, wona jimaj peco powdae, kak matej so syda, ale wonaj padetej kdiki kr dele. "Njewmoj, kak mamoj so sydny, poka d namaj!" Tu syde so stara Wjera na opatu a dsi ju fuk sunytej do ehliweje piecy. Wona spali so cya w ehliwej pjecy a dsi betej wjesoej ped khku.

Tu b swty ld na hatku, a Jank a Hanka smykataj so wjesele po lode. Tu dohlada so Wjerina sotra na njej a chcye jeju popadny. Spnje piba z khki a zaba na ld; tola tu so wobsuny a padajo rozdre a rozrazy so, perazy ld a so zatepi. Jank a Hanka mjetaj ntko poprjancowu khku a bydletaj w njej.

Jnu pide nan do bliiny drjewo ruba. Wuhladawi poprjancowu khku zastupi. Kajka b to rados, hdy Janka a Hanku ieju wohlada! Wonaj dataj jemu so najlpoho najs a napi. Potom psataj jeho z wulkim brmjenjom poprjancow domoj k maeri a bratikam a sotikam. A kde dsta po poprjancu. Nazajtra wopytachu witcy poprjancowy domik. O, to wjeselo, to b radowanje! Jank a Hanka pak mataj khku ha do densnieho dnja, jeli jeje njepedataj.

Ze serb. bajkow. Nawkowa zbrka.

zpt na obsah - Dal: Wra do Serbowstwa