esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

39.

Wjelk a lika towaej

W kltrskim lsu mjetaj pak nhdy wjelk a lika swoju khku. W le khodetaj do jahodow a sipataj wot beho ranja ha do slepeje my. Pi tom so asto ludimi skhadowataj, koti do sanja, do drjewa a do jahodow khodachu. Wjelk potom jahodki do msta na peda noee. Tak so z dawymaj rukomaj iwjetaj a z dobom nuzny kroik do zymy nahromaditaj. W zymje khodetaj do wsow na pazu, hde tak tryskowataj, zo so ludo khori smjachu.

Jnu po hodoch btaj na kwas proenaj. Hio pozde wjeor podataj so na pu; be rjany as a msak jasnje swee. Jako btaj khwilu oj, nadedetaj studniku, a wjelkprajee:"to dha to? A lika prajee: "Hde ha?" A wn wotmowi: "Tu w studnicy!" A msak tak rjenje do studniki swese a be pony. A wonaprajee: "To je sydrjek". Wjelk prajee: "Ja sydrjek aostnje rady jm." Lika rjekny: "Mi so jeho njecha, sym so kalenow najeda". A wjelk zdychny: "Moja cewjena suknjata, hdy bych ja tn sydrjek m!" Lika praji: "Wulapaj wodu!" A wjelk poa wodu srba, zo wn sprstny, a wusrba cyu studniku. Ale tam adneho sydrjeka njeb. A wonaj sebi prajetaj, zo je jn ncht wza.

Potom dtaj na kwas. Ducy wopraa so lika: "Kotry z naju pak zbytne jde domoj ponjese, ty abo ja?" "Mni so jara njecha", wotmowi wjelk. A lika rjekny: "W ty to, wjelko, njechamoj naju jde hromadu kiny da, chcemoj sebi kdy wosebje bra. Hdy bude rka: Lika, to je tebi, bude to mi, a hdy rjeknu: ika, to je wamaj, bude to tebi!" Wjelk rjekmy: "Mojedla, ja sym spokojom". A ddetaj do kwasneho domu.

Lika syde so za blido, wjelkej pak za blido njedachu, dokel be hrozny a trundlaty. Tu syde so licy k nohomaj pod blido. Poachu nosy a wudele: To je tebi a to je tebi. - Lika, to je tebi!" a tak za sobu. Pide raz nto patnie abo hubjene, rkae: "Lika, to je wamaj!" To pak wona wjelkej suny, ki dawno njemdry pod blidom akae. Na posldku poa so samo hri a porska. Tu wzachu sebi hoso kije, pjerjechu jeho a wuhnachu. Ckajo zaba sebi we wm strae do klnje, ale cya rjda rjee za nim. A wn skoi na patr, ale woni wzachu sej erde a do njeho kaachu. Tu sebi iwy rady njewdee a we wej tysknosi poa studnisku wodu pue, zo so witcy delka tepichu. Mjez tym be lika swoje drasty zhrabaa a ehnjee najedena a napita domoj, zo mee so ldy njes. Posldnje be prusnicy jda a winjowy pia, z tymi womaza so a zdae so tajka, jako by krawna bya. Wjelk hdny, bity a zrudny ju dosee. A lika stonae jemu tajke kruchi. A wjelk tejara stonajo skoree, kak su z nim zakhadeli. A lika praji: "Aw jawjaw! mi je so hie wjele hrje o, ja njewm, kak domoj pidu. Njewidi, kak krawju?" A wona postany a so wali a stany a wali so zas a praji: "Mj luby wjelko, ja bych e prosya, zo by mje domoj donjes. A wjelk wza ju na khribjet. Jako pak ju njese, smje so lika mjelo a epny: "Bity njebiteho njese." A wjelk praji: "todha epoce?" A lika praji: "Nio dale, mj wjelko, ja jeno wobaruju, zo ty toho sydrjeka njedosta." A wn ju dale njesee. A jako kus dale pidetaj, lika epny: "Bity njebiteho njese." A wjelk jeje sowa zrozumi a rozobi so jara. A dokel runje po awcy pez rku dee, to ju peco do wody wottase a de swoju stronu. To pak liku pez mru jara mjerzae.

Be pak wulka zyma a trochu snha; a lika bhae mokra tam a sem a ehnjee swoju wopu zady so. A howa ju bolee. Tajka pide na drohu a wusya wz j; a skoi rue za kek. Pohon z jerjemi pijde a drmae sedo na wozu. Tu lika skoci na wz, woini jedyn sudk a wumjeta khtro wjele jerjow z njeho. Potom skoci dele a zj witke jerje ha do jenoho. A jako chcye so do toho da, pide wjelk a prajee: "toha j, moja ewjena sukjnata?" Lika prajee: "Ryby. Chce wopta?" A wona jemu po jerja da a tn jemu jara zesoda. A wn prajee: "Hde ha sy tajke dobry ryby jia?" Wonapraji: "Tule w hrjebi". "A wjelk rjekny: "Tajke bych ja te ji." A lika rjekny: "To tyk wopu do wody!" Dokel be zyma, hio mjerznjee. A po khwili chcye wjelk swoju wopu wuahny, a lika praji: "ekaj!" A wjelk praji: "Ja nio njeuju." Lika rjekny'. "To je zahe." A po khtrej khwili chcye wn swoju wopu zaso wuahny; ale lika prajee: "ekaj!" A wjelk rjekny: "Mi so zda, zo so neto jirna." Lika praji: "To je peco hie zahe. To su te mae rybki." Wopu b pak hio khtro zamjerza. Po dohej khwili chcye wjelk zaso swoju wopu wuahny; ale lika prajee: "ekaj!" A wn rjekny: "Mi so zda, zo sym prawje wulku rybu popadny." Wopu pak be krue zamjerza.

Tu lika prajee: "eh!" Ale wn ahae, ahae a tola jeje njewuee. Lika prajee: "Zapjeraj so, zapjeraj! Ja sym so te zapjera dyrbjaa, jelizo w hrjebi leo wosta nochcych." A wona de swoju stronu. A wjelk ehnjee a ehnjee a torhae a torhae; wn so zaprje, ale wo podarmo. Ntko so rozzobi a store ze zosu, ha sebi wopu pitore. To pak jeho zatranje bolee a wot toho asa bee stajny njepeel liki, byrnje prjedy byoj ka bratr a sotra.

Ze serb. bajkow. Nawkowa zbrka.

zpt na obsah - Dal: Naltni as