esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

45.

ewc a ert

Nhdy be ewc, kotry b tak khudy, zo pi cyym swojim dle swoju swjbu zeiwi njemee. We swojej nuzy njewdee, to by zapoa. Tohodla da so ertej zapisa. Tutn so jeho praee, to chce za to m. "N," mnjese ewc, "daj mi telko pjenjez, zo mu sebje a swoju swjbu zeiwi." A tak noee jemu ert kdy de pje tole. To pak sta so tehdom, hdy Jzus hie ze swatym Ptrom na zemi wokoo khodee.

A pidetaj te k tomu ewcej, kotry b so ertej zapisa da, hdy so z wjeora ri poa. ewc njewdee t a z wotkel hosej staj, a prae so jeju ewc strachowae, dokel widee, zo staj to cyle pistojnaj owjekaj. Wonaj adataj, zo bytaj tu pencowac smeoj a ewc jimaj to jara rad slubi. ona jeju peelnje powita a pihotowa jimaj dobru wjee, po wjeeri psa jimaj pknje oo a sama so wonka pod pitwarkom lehny. Rano stany zahe a zwari jimaj snda, ka so to te sua. Hdy btaj so nasndaoj a chcytaj hio wote, wopraa so Khrystus: "to smj donaj?" ewc na to wotmowi: "E, nio." Khrystus praji: "N, dha sebi nsto pej! A ewc wotmowi: "Hdy mu sebi nto pe, dha bych rad m, zo by so mi toja wc dopjemia; z prnja: t so tu na mj wusmoleny tinkaty sto sydnje, hde ja wdnje sydam, hdy ewcujo nkajke roztorhane krnje patam, zo by na nim wosta ka pikowany, tak doho ha ja chcu; potom: t bude na mnje z woknom do jstwy nut hlada, zo by wot wokna wote njemoh, doni bych ja to njecha, a sknnje: t by na zahrode z mojeje kruwiny kruwy tas abo ipa, o by so wot njeje hibny njemoh, tak doho, ha bych ja to njecha."

A Syn Boi rjekny: "Stanje so i, ka sebi to ada," a wotede ze swjatym Ptrom. A hdy b so hio ewcowy as miny, tu pide po njeho ert prajo: wewco, ntko pde ze mnu do hele; wak w, zo je hiom as." Na to ewc wotmowi: "So w, so w, ale doakaj wak khwilku, ha powjeerjamy, a mjez tym wotpo tule na tincy!"

ert njeda so doho prosy a apny so hnydom, zo by tam doaka. A po wjeeri rozohnowa so ewc ze onu a z dimi na pu do hele a rjekny ertej, zo by ntko z nim o. erisko pak stawa a stawa, kiwi so welako, zo jeho wo boli, zo by so jeno wottorhny moh, ale to njede. A kii na ewca: "Tu tola helscy pali, tu mi tola pomhaj a pu mje, pu! ja i rad hie nto asa pidam." A ewc praji: "Je-li zo mi hie sydom lt pida, sm hi." A ert jemu hie sydom lt pida.

A hdy b so sydom lt minyo, piba ert zaso po swojeho ewca; ale hio wjacy do jstwy njedee, jeno z woknom na njeho hladae a do wokna klepajo woae: "ewco, sym tu zaso po tebje, hotuj so, wak w, hde ma hi." Ale hdy ewc erta wusysa a wuhlada, rjekny jemu: "E, doakaj jeno trochu, ha powjeerjamy! ert tohodla wonka na ewca stojo akae. A hdy b tutn po wjeeri a b so na pu zhotowa, rjekny: "N, eriko, pj! Hio sym hotowy."

Ale luby ert njemee nihdy wot wokna, mjee nozy ka pikowanej. A kdy widee, zo dale njeme, da so do proenja: "Pii mje, bratiko, pidam i hie nto asa." A ewc wotmowi: "Hdy mi hie sydom lt pida, sm hi! Ale to i praju, hdy tei kr pide aty potom, hdy budu ja hotowy, njepde, potom pak mi wjacy njepid, ja twj bazn by njecham." A ert pida jemu te ntko zaso sydom lt a wri so sam domoj.

Hdy pak bchu so ltka minye, pide ert zaso po swojeho ewca. Hdy jeho tn wuhlada, rjekny: "Prawje tak, zo de, je tola skoro as. Ale docakaj kusk na mnje, doni so njepihotuju, abo di do mojeje zahrody a natas namaj na pu nto kruwow, su so ltsa runje tak prawje radie, njech namaj je ona potom do brmjenja zwjaza." Khwatajcy bee ert do zahrody a tasee tak sylnje, zo za khwilku nio wjacy na tomje njeb, ha hoe hazy. Mjez tym pak b so ewc na pu pihotowa a woae na erta: "N, tu derje zakhade, njecha tra cyy tom sobu wza, ja sym i tola rjek, zo by tu kruwow natas, a ty tu zakhade, ka by w heli by. Pj rado pecy do hele, ja sym na pu hotowy." Luby ert pak so prcowae, zo by ze toma dele pio, ale wo b podarmo. Tu poina so ewc na njeho huntori: "To je tola pe wu mru. K teemu razej chcu ja do hele hi a ty njecha. Mysli, zo sym twj bazn? akaj, eriko!" Rue bee nut po swj rjemje a poa tola tak surowje wboheho erta i, zo tutn z cyej iju woae, tak zo cya wjes so zba, wipna, to so tu tola stawa. ewc wak njepesta do erta mi, doni njeb cyle pebity. Hdy pak wbohi khudak na erta ani wjacy podobny njeb, pui jeho ewc prajo: "Di, kak zo tra e w heli hie spznaju."

A z radosu khwatae ert wostajiwi ewca domoj, ha so tak za nim kurjee. Ped smjeru porui ewc, zo bychu jemu, hdy jeho pokhowaju, falu sobu dali, w kotrej je khodi; a tu jemu te dachu. Brzy na to zemr a de k njebju, a tam piedi kapae do njebjeskich wrotow, zo bychu jemu wotewrili.

A swjaty Ptr wotamkny ze swojim kluom njebjeske wrota a jeho wuhladawi rjekny: "ewco, ty tu adnoho mstna, nima! woted, to sy sebi woli, je so i stao. Hdyby sebi njebjeske kralestwo wuzwoli, by je m." To prajiwi zamkny zaso wrota.

ewc sebi sam takle powdae: "to mam ntko zapoe?" A wotmysli sebi, zo runy pu do hee pde. Hdy eri jeho z daloka so blii widachu, poachu na so woa a kre: "ewc sem de! khte zawrjmy wrota, njepumy jeho nut, hewak nas brzy wch z hele wubije!"

ewc kapae dos, ale podarmo. Hdy jeho tak ani do hele pui njechachu, de zaso na swjateho Ptra do njebjes. Swjaty Petr wotamkny a pohlada na njeho prajo:"Za tebje tu nihdy adnoho mstna njeje; i, zo dale pide! A tak de khudak zaso do hele, a eri zaso krachu: "Jeno toho ewca sem nut njepue!" Tohodla so wn zaso wri k swjatemu Ptrej. A hdy swjaty Ptr z kluom wrota wotewri, isny na ewc nadobo swoju smolanu falu do njebjes nut prajo: "Hdy tam ja njebudu, njech je tam moja fala." A zaso de k heli. Ale tu so jemu nichtn njepokaza, wrota bchu zawrjene a nutka b wo icho. Tohodla praji ewc sam pi sebi: "Hie jnu pdu na toho swjateho Ptra."

A de a kapae zaso. Swjaty Ptr wotamkny a ewc so jemu khte pod ruku do njebjes nut suny, tam rozpestr sebi swoju falu a sydny so na nju. Swjaty Ptr jeho won honjee, zo by tola o, hde jemu sua, zo w njebjesach mstna nima. Ale ewc hio sedee; jemu so wottam njechae a rjekny Ptrej: "Wak ja njesedu na waim, sedu dn na swojim!" A wosta pi wrotach sedo, dokel be lubemu Bohu el wboheho, wo kotreho ani eri nierodachu.

Ze serb. bajkow. ewikowa zbrka.

zpt na obsah - Dal: Narodne psniki