esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

72.

astojki

Ze krcami pidechu te druhe ptaki z junych abo naltnich krajow, a w blizkich kekach a lskach so wot ranja ha do wjeora wjesele spwae a fifolee.

ibakec nan be hio w zymje dom slubi, zo z nimi raz do lsa pde a jim hnzda welakich maych a wulkich ptakow pokaza a jich mjena naich najrjeich spwakow nawui. Prjedy pak, ha slubjena njedela pide, zwjeseli druhi pipad ibakec swjbu.

ibakec domk be rnaa drjewjana khka. Z khe dchu jedne durje do istwy, druhe do komory a skhd na ubju. Wjech w khi be drjewjany a leee na mcnej hrjede, kotra be tak nizka, zo dyrbjee trochu wjeti muski so skhili, chcye-li pre. Na tutej hrjede poetej, dokel so khne durje wodnjo mao zainjachu, astojcy swoje hnzdo twari. Cyy de ltatej wobej spnje sem a tam, lpjetej a twarjetej tak pilnje, zo be wjeor hio hdna kromka hotowa. Jank a Lenka pytnytej najprjedy tych wjesoych hosi a proetaj ma, zo by tola na te pkne ptaki njeswaria, hdy nan domoj pide. "Ale hde dha budetej astojcy w nocy," praee so ma. "Ach, w nocy wonej k druhim do hrde poleitej," mnjee Lenka, "pola oic je w hrdi wse desa hnzdow."

Wjecor bu nanej nowinka hio na wsy wupowdana, a wn z radosu pee swojich di dopjelni, pispomnjo: "Hleje, dei, te njerozumne ptaki wda, zo ibakec di nikomu kiwdy njeinja a adnemu ptakej hnzdo njewurubja, dokel derje wda, zo su ptacki najlpi peeljo owjeka a jemu jara wuitne. Jute wurzam do naich khnych duri woknjeko, pez kotre nne astojki te potom, hdy so durje zainja, pelea."

Po wjeeri powdae nan wjele wo astojkach a wo jich mudrosi a lubosi k jich modym.

"Je tomu nto lt," dee nan, "zo bch sodek w susodnej piwani; tam so hio dawno piwo njewari, ale kdu zymu ha do nala so tam sd z jemjenja hotowae. Te tam zasydlitej so dw astojcy a ltatej wjesele sem a tam. Hnzdo btej sebi delka na hrjede natwarilej a mjetej wzo hio jejka, hdy so sodi pesta. Dw njedeli so minjetej, a piwanja be w tn as krue zezamkana. Tu pidech z piwarcom zaso do piwanje a dyrbjach sd wai, dokel mjee so wotwjes. Ldma z piwarcom durje wotamknych a zastupich, powitachu mje astojki ze swojim hsnym "Kiwit - kiwit" a mode w hnzdaku rachu wjesele. "Hde dha tu te ptaki sem pidu," praee so piwarc. "Mamy snad nhde rozbite wokno?" Pehladachmoj witke ubje a nihde adneje dry njenamakachmoj, hde by ptak pelee moh. "To je tola diwna wc," dee piwarc, "dyrbimoj so peswdi, hde astojki k swojim modym piltuja." Zamknychmoj durje a akahmoj, Za mau khwilku postrpwi naj zasy znate: "Kiwit - kiwit". astojka posyi mode a so zhubi.

Widachmoj, zo po skhode na ubju wulea a tam so zhubi. Zedechmoj na ubju a akachmoj z nowa. Nadobo syachmoj zaso znate "Kiwit-kiwit" nad namaj a hu, hu be hio pod namaj w hnzde. Hdy pak so wri, widachmoj, hde wulea. Na te bchu drjewjane wuhenje naprawjene, pez kotre proch pi isenju jemjenja a para pi suenju soda wustupowae. Tute drjewjane wuhenje pak bchu z wjecha pikryte a mjachu jeno z bokow dry, dea dla. Pez tute wuzke wuhenje peltowachu wbohe astojki a iwjachu swoje datka. Kak doho su tute astojki pytae a styskno wokoo woknow ltae, prjedy hac su tute mae dry na te namakae. Njejsu to rozumne a k swojim modatam lubose pone zwrjatka?"

P. J. Laras. Z powdaka "ibakec nan", uica 1911.

zpt na obsah - Dal: Stary lak