esk tanka - Pta - Srbsk tanka -

83.

Nawoenja

Narodno-episka base wo dewjeich spwach.

(Ze twrteho spwa.)

Na wutrobu b Michaowu so zas' na nowo orna
Zrudba walia z eu najeej a ze zrudnoh' woka
Zas' wula so jom po licomaj wjelezrudnuka sylza.
Na Michaa so wobroejo ma zjewi jom tole:
"Michale, ach njepu tola nadje! Z nadju swt wn
We iwjenju sej ze studnje epa trta najsdoh'.
Zawse za modenca pak najmjenje so pistoji takle.
Zo postrowi by na dens' z posldna na wjecor kowronk
Snco ze spwom, k wjeornemu pozbha so njebju,
Ze zrudnymaj ntk kidlekomaj dele pjerchota na zem,
Zo njeme wjac ze ije spw rjenje rlaty jeho
Snco pekrasnjowa, tola hdy so ze smrkow raich
Wuzbhuje jom moduki de zaso z luboznosemi,
Wumya z byskotatej sebi rosu na swtej mjezy
Z wka spar a z wjeselimaj so zas' kidomaj ptak ju
Do njebjes zawjerawi, dak sncu na nowo spwa.
Hdy zao je za hory zelene z wjeora snco,
Drasi so ze zrudobu najhubej na ucy kwtka
Zawrajo swoju hwku najpyniu pekdnym mrzam,
Pokoiwi pak na ranje ze rtom so snnym tak horco,
Zas' wotamka tu hjcku ze spchom z krasnosu modej,
Srbajo z wjeseosu jeho koki z poneju hubku.
Michale, kij je nadj, a zepjerajo so mi z dowru owjek
Na njn, na swe pimrjeny jemu dokonja bh swj.
Njezadwluj mi, Michale, tu; wak maeri khroble
W, zo wuhotuje 'e i kwas te z holcu najkhudej
Nan, runje dens' so i staja. Najposldnie jemu sowo
To by njemee nihdy na swe, Michale luby.
W mi, we wutrobje jemu pomjeni za tebje lubos,
Zo by na rukomaj tebje z lubosu nosy najrado.
Sam pak w tola, zo nan na pjenjezy nimo mry
Hlada, a zo je do ese, to nazhoni sy sam ju,
Di' no k njom' a daj jemu posuny sowa najlpoh'!
Z nanom popowda tola wo tym dyrbi najprjedy.
Wuoowanja, so spuej mi na to, njebude ini
Wulkeho, rozestaje-i jom' witko. Praji drje densa,
Zo njesms priwjes jemu do domu bjez pjenjez holcy,
Wusy-li pak, zo Ranikec sy sej wuhlada Hau
Za mandelsku, bud peswdeny mi, zo do toho zwoli;
Wukhwalowa je nkotry raz mi ju pilnose dla jej'.
Hrud naprosy drje tu so jom' da, zo njeb'de tak krue
Napraowa so, to do pjenjezow b'de ji nan sobu da mc."
Do wutroby bchu Michaowej' te wo prawde sowa
Maerine zawe najlpu nadobo nadj.
Maeri dak pak wuznawajo dee z lubosu sowa:
"Maeka dens," njemu pak na nihdy ped nana stupi;
A pejara 'e pukota hrud mi moja w najwjetim
Njemrje. Mc wuprosy chcu wot Boha jute sej na to
Na kemach; bud pak mi ze srdnicu, moju maerka luba,
A pihotuj ju do asa nana na moju etwu!"
Maerina hrud zajuskne tu, a ze smwkom dee:
"Michale, prjed' ha na zahrode 'e mi na tomach hustych
Jabunka zaewjenja so najprnje, na slncu opym
Dozrawjejo, b'de mandelsina ju i we domje lubos
Psaniko sa, wo blido, wo skt stara so, wo hrd."
Wobaj pozbhnytaj so, ze spnej kroelu kroo
Pez zahrodu, sebi radicku na etwu rado najlpu.
Z posldnicu ntk kroee sam pak do kuchnje Micha.
Dojdiwi tu spchae do konjenca, sebi za lack
ornakomaj natykawi pi blide khlbowych skrkow.
Wjesele na Michaa zarjehotataj; d najwjeta
Zrudba, ki do wobjeda 'e jom' ze styskom zjewjee witke
Woblico, b ntk pozbhnya so nimale z njeho.
Konjej zgratowawi sebi zapee do woza itnoh',
Na rjebliznu so zlehnywi do polow rjee ze wsy.

J. iinski, Jubilejne spisy Serbowki I.

zpt na obsah - Dal: Handrij Zejle